 |
Outdoor Dome = Outdoor droom |
 |
Een 450 meter lange tunnel is niet zo heel bijzonder. Wat wél bijzonder is, is als er in diezelfde tunnel geen licht is. Oftewel, je ziet geen hand voor ogen. Bovendien geeft de tunnel toegang tot jouw outdoor droom. Waarschuwing: lezen van dit artikel is op eigen risico!
Als je een arrangement boekt in Domaine de Carriënta is de kans groot dat je een aantal maal die dag je ogen dichtknijpt van de spanning. Maar de kans is nóg groter dat jij je die dag nog lang zult herinneren als een geweldige ervaring. |
|
3-5-2004 door Cuny over Survival |
|
|
|
Via Ferrata - Een weg van IJzer. |
|
De wand is steil. Glibberig ook. Ook de stalen kabels waaraan ik beetje voor beetje omhoog klim zijn glad. Ik heb niet echt hoogtevrees maar van rare hoogtes roestige kabels krijg ik wel altijd een beetje een raar gevoel in mijn onderbuik. Wat trillerig. Maar gelukkig gaat dat ook altijd weel snel voorbij zodat ik na een paar minuten rustig kan ademhalen en genieten van de schoonheid om me heen. Zoals dat stromende beekje dat wild spetterend zich een weg naar het dal toe baant, wanneer ik dankzij een smal stalen bruggetje een ravijn overwin. Dit is Via Ferrata. |
|
22-4-2003 door MB over Bergsport |
|
|
|
GPS |
|
Dat de wereld de afgelopen 20 jaar kleiner is geworden is ondertussen wel duidelijk. Binnen 24 uur kun je elke plek op de wereld bereiken. In 80 dagen rond de wereld? Dan heb je alle tijd om rustig overal van te genieten en je uitgebreid te verdiepen in de zeden en gewoonten van de verre volkeren en culturen.
Ook kun je vanuit de Zweedse bossen zonder enig probleem bellen naar het thuisfront om te vragen hoe het met de kat gaat of met je PDA je mail lezen. Je zal maar zonder zitten..
|
|
22-4-2003 door Olof over Wandelen |
|
|
|
Everest 2002 |
|
De nieuwsberichten volgen snel, daarom verzamelen we hier de voorgaande berichten over de Eneco-Everest 2002 expeditie |
|
28-5-2002 door Olof over Bergsport |
|
|
|
De West Highland Way |
|
We hebben net de gevangenis van Rob Roy gevonden, de roemruchte Schotse Robin Hood. Het oeverpad langs Loch Lomond slingert weer omhoog zodat we iets droger lopen... |
|
21-6-2001 door Mirjam van Musscher over Wandelen |
|
|
|
Wandelen in Madeira’s Hof van Eden |
|
Sinta a natureza à sua volta
Steeds luider klinkt het geraas van neerstortend water. We moeten vlakbij de Caldeirão Verde, de Groene Ketel, zijn. Het pad slingert door een van de meest afgelegen en wildste plekken van Madeira. En een van de mooiste. |
|
1-6-2001 door Els Spanjer over Wandelen |
|
|
|
Namasté per ATB |
|
Zie je het al voor je? Met je vol gepakte rugzak op je rug en je ATB aan je hand loop je de luchthaven van Kathmandu af. Voor het eerst ben je in Azië, voor het eerst raken de banden van je bike de Nepalese bodem. Je kijkt om je heen, snuift de geur van dit nieuwe continent tot diep in je longen naar binnen en hebt zin om er tegenaan te gaan. In een keer die totaal andere wereld en die drukte. Dit is een moment om nooit te vergeten!
|
|
19-3-2001 door Jeroen van Elswijk over Fietsen |
|
|
|
2000 km op de step |
|
Rudy van Bork kan zijn buitensportverleden niet vergeten. Tegenwoordig beleggingsadviseur, maar toch op zoek naar een sportieve uitdaging |
|
8-3-2001 door Rudy over Fietsen |
|
|
|
Surf’s Up Dude! |
|
Voor iedereen die een beetje filosofisch is ingesteld, of hij nu surft of niet, komt het er een keer van. Je loopt op het strand, tuurt een beetje in de rondte en kijkt en luistert naar de golven. Al duizenden keren heb je de zee gezien, maar nog nooit had je je afgevraagd: Waar komen die golven toch eigenlijk vandaan? Hoe ontstaan ze? Waarom is de zee soms een grote woeste schuimbak en soms zo glad als een spiegel? En waarom hebben die mensen in die rubberen pakken die die planken onder hun arm dragen altijd zo ontzettend veel lol? |
|
14-1-2001 door Jeroen van Elswijk over Extreme |
|
|
|
Van de zuidpool naar huis... |
|
Begin januari hield het mailen van de beide poolgangers op; het kostte ze teveel energie en het leek zo zinloos... Maar gelukkig hebben ze zich bedacht. We worden zo weer op de hoogte gehouden van de lange tocht terug |
|
13-1-2001 door Olof over Extreme |
|
|
|
Van de Zuidpool... |
|
Na een paar warme dagen en heimelijk verstuurde mail van het onderzoekscentrum op de pool zijn Marco en Wilco aan de terugreis begonnen: |
|
10-1-2001 door olof over Extreme |
|
|
|
Op de zuidpool |
|
Na een barre tocht die niet overal even vlekkeloos verliep is ook de 4de expeditie van 'origin to the source' geslaagd! |
|
28-12-2000 door Olof over Extreme |
|
|
|
|
Twee maanden onderweg |
|
nog steeds wekken we verbazing
Twee en halve maand zijn we nu bezig met onze trektocht door Italië en als we een dorp binnenlopen. dat we te voet zijn is al uitzonderlijk genoeg, waar hebben
we de auto gelaten? Maar dat we ook nog een trektocht maken, met rugzak, vrijwillig, omdat we het
leuk vinden, geen Italiaan die het begrijpt. Althans niet in de zuidelijke helft van Italië, die we nu achter
ons hebben gelaten. Wat een boetedoening, riep een boerin in de Basilicata toen ze ons voorbij zag
lopen.
De onbekendheid met het fenomeen `trekking' heeft allerlei consequenties, directe en indirecte. Heel
concreet is bijvoorbeeld de reactie wanneer je de weg vraag. Hoezeer we ook duidelijk maken dat we te
voet zijn, en dat we dus een voetpad zoeken, bijna altijd volgt er een verwijzing naar de dichtstbijzijnde
asfaltweg. En als men al kan aangeven waar het oude karrenspoor naar X of het muilezelspaadje naar
Y zich bevindt, dan weet men weer niets over de staat van het pad. Pas nog werden we vriendelijk een
pad opgestuurd dat na 300 meter volstrekt onbegaanbaar bleek want dichtgegroeid.
Veel lastiger echter zijn de indirecte consequenties. Omdat trekking tot ver boven Rome nauwelijks
voorkomt zijn er geen goede wandelkaarten, waardoor we regelmatig een beroep hebben moeten
doen op de lokale afdelingen van de Club Alpina Italiana, die het eigen gebied op hun duimpje
kennen. In een extreem vertoon van hulpvaardigheid hebben diverse CAI- afdelingen ons door de
allerlastigste stukken van Basilisata en Campania geloodst, zowel middels bijgewerkte kaarten als
middels persoonlijke begeleiding. Eén afdeling, van Piedimante Matesa, heeft zelfs 3 dagen met ons
meegelopen.
Tegelijkertijd heerst bij nogal wat CAI's een beperkt besef van wat trekking wil zeggen. Niet voor niets
noemen ze zich alpinistenclubs….. De bergen daar ging het ze om en nu we toch in hun gebied waren
moesten we vooral die keten of dat massief zien. Dat we geen toppenjagers waren, dat het ons om
doorlopen en continuïteit ging, het zei ze weinig. Wilden we van Campe di Giove hoog in de Abruzzen
naar Sulmona lopen via een route door de vlakte? Ach nee, dat moesten we niet doen. Dat was lelijk,
de bewoonde wereld, daar stonden gewassen op het veld, dat was geen puur natuur. Waarom niet die
volgende prachtige bergtop gedaan, dan zouden zij ons daarna wel met de auto naar Sulmona
brengen. Terwijl wij alle aspecten van het landschap willen zien. Ook de in cultuur gebrachte stukken.
Hoe leuk is het niet om van een landbouwer uitleg te krijgen over het ingenieuze oude
bevloeiingssysteem dat vanuit de bergen zijn akkers exploitabel maakt?
Tegenover de ongeneugten staan de geneugten. Natuurlijk is het lastig, soms zelfs rampzalig dat de
kaarten niet deugen en natuurlijk is het lastig dat we hooguit eens in de tien dagen in een dorp komen
met een bank, zodat we geld kunnen opnemen. Zoals het ook lastig is dat de gemiddelde Italiaanse
douchekop nukken vertoont. Maar juist doordat trekking in Zuid Italië nauwelijks voorkomt ? volgens
CAI-Isernia zijn we de eerste buitenlanders die de Santiera Italia volgen ? hebben we tot nu toe in een
totaal leeg landschap gelopen. De ontdekkingen onderweg krijgen er een extra dimensie door. Niet met
duizenden, zoals in Pompei, maar met z'n tweeën hebben we door de ruines van een Romeinse tempel
gelopen. Of langs de watervoorraadbakken van een pre- Romeins herdersvolk. Of door een
onbewoond spookstadje, getroffen door een aardbeving, met resten jaren vijftig meubilair. Of over een
middeleeuwse traptredenweg, kilometerslang, aangelegd in de Matesa om de wolhandel met Napels
mogelijk te maken.
Het zal ook juist deze eenzaamheid zijn die we de komende tijd zullen missen. We zijn net begonnen
aan het Umbria-Marche gedeelte van ons traject, met eindelijk een betrouwbare kaart, een ongelooflijke
luxe na alle verdwaalangst van de afgelopen maanden. Maar betrouwbare kaarten zijn rechtstreeks
gerelateerd aan de populariteit van het gebied. We zijn onze eerste mede-rugzakwandelaar al
tegengekomen.
Tineke Straatman |
|
16-12-2000 door Tineke Straatman over Wandelen |
|
|
|
Op twee wielen |
|
Het is warm weer en we besluiten de reis voort te zetten naar het zuiden, naar Falsterbo. Hier komen de trekkende mensen en de trekkende vogels samen op een klein veldje aan de rand van de heide |
|
15-12-2000 door Olof over Motorized |
|
|
|
Een emotionele wasbeurt |
|
De fiets is superlicht. Toch gaat het me niet makkelijk af. De helling is dan ook niet zo'n beetje steil. Met mijn hele lichaam leun ik op de pedalen om toch maar vooruit te komen. Nog maar vijf meter. Mijn rug lijkt inmiddels op de befaamde Niagara waterval. Ik pers de laatste lucht uit mijn uitgeputte lichaam zodat de fiets over de top schiet. Ik heb het gehaald! En nu het leuke gedeelte. Want ook hier geldt: what goed up, must go down! |
|
8-12-2000 door Marco van Barneveld over Fietsen |
|
|
|
Er valt nog zoveel te ontdekken |
|
Een flink uitgevallen bruine bergmarmot springt over de motorkap van onze 4x4 terreinwagen. Zijn pootjes maken een licht tikkend geluid op de haast nieuwe lak van de Landrover. De noeste auto is een eenvoudige hindernis voor het beestje. Met drie behendige sprongen is hij eroverheen en weer verdwenen. Ik schrik en mors hete thee over m'n hand. Laurence (de gids en chauffeur) lacht, moet de andere kant op kijken om het niet te laten merken. Ik schenk een nieuw kopje in en kijk om mij heen. Wat zijn de Alpen toch mooi. Het kleine beekje waar we staan te pauzeren maakt een zacht gorgelend geluid terwijl het zich een weg baant door de met mooi groen mos bedekte natuurstenen. |
|
8-12-2000 door Jeroen hoevenberg over Motorized |
|
|
|
Hydrospeed Help je hersens te ontspannen. |
|
Bruisend en kolkend, zuigt het water me mee. Glimmende koppen van rotsen met een hoedje van glibberig alg doemen af en toe vervaarlijk voor me op. Rustig blijven is het devies en met ijzige kalmte, bijna even ijzig als het water van de rivier, beweeg ik mijn zwemvliezen op en neer om het gevaar te ontwijken. |
|
8-12-2000 door Marco van Barneveld over Watersport |
|
|
|
